تبیین و نقد رویکردهای معاصر درباره تربیت معنوی کودکان با تاکید بر الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت

زبان: 
زبان اصلی: 
انتشارات: 
محل انتشار: 
تعداد صفحات: 
142
سال: 
1396
نظر: 
هنوز نظری ثبت نشده
قیمت: 70,000 ریال
شماره: 
88

پژوهش حاضر با هدف مطالعه انتقادی تربیت معنوی برای کودکان (S4C) در دنیای معاصر و ترسیم الگوی اسلامی- ایرانی مبتنی بر فلسفه تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران و چگونگی ارتباط آنها انجام شد. برای این منظور در گام نخست، مفهوم معنویت از منظر اندیشمندان منتخب پژوهش مورد بررسی قرار گرفت و چارچوبی مشتمل بر شش نوع جهان‌بینی درباره این مفهوم به‌ دست آمد. سپس، مبانی فلسفی هر یک از جهان‌بینی‌های یاد شده تبیین و به تناسب، شش نوع پداگوژی‌ شناسایی و تشریح شد. سرانجام، مفهوم تربیت معنوی برای کودکان و دلالت‌های آن بر اساس هر جهان‌بینی استنباط گردید. در گام دوم، الگوی اسلامی- ایرانی تربیت معنوی برای کودکان با تأکید بر فلسفه تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران و مبانی نظری سند تحول بنیادین و نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی جمهوری اسلامی ایران تبیین و طراحی شد. در گام سوم، رویکردهای موجود درباره تربیت معنوی برای کودکان با تأکید بر فلسفه تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران مورد نقد و ارزیابی قرار گرفتند. بدین ترتیب، زمینه لازم جهت تحلیل نکات مثبت و منفی هر یک از رویکردهای غربی و چگونگی استفاده از آموزه‌های آنها در الگوی اسلامی- ایرانی تربیت معنوی برای کودکان و نوع ارتباط آنها روشن شد. برخی از مهم‌ترین نقدهای وارد بر دیدگاه‌های رایج عبارت‌اند از: وجود تکثر در چیستی مرجع امر معنوی، همه خداگرایی؛ ساختنی بودن حقیقت و معنا؛ محدود شدنِ تربیت معنوی به پرورش قوه شناختی کودک و غفلت از سایر ابعاد و نقش آنها در رشد معنوی او؛ آشنایی سطحی با ادیان و سایر چشم‌اندازهای معنوی و غیره، در عین‌‌ حال، هر یک از جهان‌بینی‌های بالا دارای برخی نکات مثبت و روش‌هایی هستند که می‌تواند مورد استفاده واقع شود، مانند تأکید بر ارتباط و تعامل کودک با دیگران و توسعه روایت‌های او از تجارب زیسته، آموزش خلاق و پویا، هدایت کودکان به سوی شناخت مسائل و مشکلات معنوی جامعه و تلاش برای حل آنها از طریق رویکرد مسئله ‌محور و دانش‌آموز محور، شناخت معانی مختلف فرهنگی، نقد و تفسیر آنها و شناسایی چگونگی تأثیر آنها بر نگرش و رفتار افراد، توانمند ساختن کودکان از طریق پرورش سواد معنوی و تأمل و تفکر انتقادی در آنها، شروع آموزش مسائل و مفاهیم معنوی از واقعیات موجود و توجه به سطح ساختنی معنا و غیره. بدین ترتیب، تحلیل نکات مثبت و منفی این رویکردها نشان می‌دهد که فلسفه تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران در راستای بازسازی و تقویت الگوی پیشنهادی خود نمی‌تواند از مبانی و مفروضات فلسفی این رویکردها استفاده کند اما در عین حال هر یک از رویکردهای یادشده دارای روش‌ها، آموزه‌ها و دلالت‌های تربیتی مثبتی هستند که می‌توانند موجب تقویت و توسعه الگوی اسلامی- ایرانی تربیت معنوی برای کودکان شود. روش‌های مورد استفاده در این پژوهش عبارت‌اند از: روش پژوهش تلفیقی یا سنتز پژوهی، روش تحلیل استعلایی، روش بازسازی شده‌ استنتاج قیاسی فرانکنا و روش کاوشگری فلسفی انتقادی.
واژهای کلیدی: تربیت معنوی برای کودکان، غرب، فلسفه تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران، الگوی اسلامی- ایرانی، نقد

فایل پیش نمایش: